Για την Τζιχάντ και τον ιερό πόλεμο (Ιούλιος Έβολα)



"Στην Ισλαμική παράδοση, γίνεται μια διάκριση μεταξύ δύο ειδών “ιερού πολέμου”, του “μείζονος ιερού πόλεμου” και του “ελάσσονος ιερού πόλεμου”. Αυτή η διάκριση έλκει τις καταβολές της από μία ρήση του Προφήτη, που στην επιστροφή από μια πολεμική εκστρατεία, φέρεται να είπε: “Γυρίσατε από ένα μικρό ιερό πόλεμο σε ένα μεγάλο ιερό πόλεμο”. Ο μείζων ιερός πόλεμος, είναι εσωτερικής και πνευματικής φύσεως, ενώ ο ελάσσων είναι ο υλικός πόλεμος που βιώνεται εξωτερικά, εναντίον μιας εχθρικής ομάδας, με την πρόθεση να ποδηγετηθεί αυτή η ομάδα των “απίστων” κάτω από το Θεϊκό Νόμο (Ισλάμ). Η σχέση μεταξύ του “μείζονος” και του “ελάσσονος ιερού πολέμου”, αντικατοπτρίζει την σχέση μεταξύ σώματος και ψυχής. Για να μπορέσει όμως κάποιος να είναι σε θέση αντιληφθεί τον ηρωικό ασκητισμό ή αλλιώς, το “μονοπάτι της Δράσης”, απαιτείται να μπορεί να αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία τα δύο αυτά μονοπάτια περιπλέκονται, με τον “μικρό ιερό πόλεμο” να γίνεται το μέσο με το οποίο θα συντελεστεί ο “μείζων ιερός πόλεμος” και αντίστροφα: ο “μικρός ιερός πόλεμος”, (ο εξωτερικός), γίνεται μία - σχεδόν - τελετουργική δράση που εκφράζει και μαρτυρεί την πραγματικότητα του πρώτου (του εσωτερικού πολέμου). Αρχικά, το ορθόδοξο Ισλάμ, σφυρηλάτησε μια ενιαία μορφή ασκητισμού: αυτή που συνδέεται με την έννοια της Τζιχάντ ή “ιερού πολέμου”.


Ο “μείζων ιερός πόλεμος” αφορά την πάλη του ανθρώπου με τους εχθρούς που κουβαλά μέσα του. Συγκεκριμένα, είναι η πάλη των υψηλότερων αρχών του ανθρώπου, ενάντια σε οτιδήποτε είναι ανθρώπινο μέσα του, ενάντια στην κατώτερη φύση του, τις χαοτικές του παρορμήσεις και κάθε είδους υλικής δεσμεύσεως. Αυτό εκφράζεται με απόλυτο τρόπο σε ένα κείμενο Άριας, πολεμικής σοφίας: “ Γνώρισε Αυτόν που υπερίπταται κάθε λογικής, και άσε την ηρεμία του να σου χαρίσει και εσένα ηρεμία. Γίνε πολεμιστής και σκότωσε την Επιθυμία, αυτόν τον πανίσχυρο εχθρό της ψυχής” (Μπαγκαβατ Γκιτα 3.43). Ο “εχθρός” που μας αντιπαλεύεται και ο “άπιστος” μέσα μας πρέπει να ηττηθεί και να κυριαρχηθεί. Αυτός ο εχθρός είναι η ζωώδης ορμή και το ένστικτο, η ανοργάνωτη πολυπλοκότητα των παρορμήσεων, οι περιορισμοί που μας υποβάλλει ένας φαντασιακός εαυτός, και ως εκ τούτου ο φόβος, η μοχθηρία και η αβεβαιότητα. Αυτή η κυριαρχία ενώπιον του εσωτερικού εχθρού είναι ο μόνος τρόπος να πραγματοποιηθεί η εσωτερική απελευθέρωση ή η αναγέννηση σε μια κατάσταση ανωτέρου εσωτερικού σφρίγους και “ηρεμίας”, κατά την εσωτεριστική και θριαμβευτική έννοια της λέξης.


Στον κόσμο του παραδοσιακού πολεμικού ασκητισμού ο “μικρός ιερός πόλεμος”, ονομαστικά, ο εξωτερικός πόλεμος, υποδεικνύεται και και χρησιμοποιείται σαν το μέσο για να διεξαχθεί αυτός ο “μεγάλος ιερός πόλεμος”. Έτσι, στο Ισλάμ, οι όροι “ιερός πόλεμος” και ο “δρόμος του Αλλάχ” συχνά οι όροι χρησιμοποιούνται διαδραστικά. Σε αυτήν την σειρά των ιδεών, η δράση επιτελεί τη δραστική λειτουργία και αποσκοπεί σε μια θυσιαστική και εξαγνιστική τελετουργία. Η εξωτερική σκληρότητα που αντιμετωπίζει κάποιος σε μια πολεμική εκστρατεία, προκαλεί τον “εσωτερικό εχθρό” να έρθει στην επιφάνεια και προβάλλει σθεναρή αντίσταση και πάλη, στην μορφή των ζωωδών ενστίκτων όπως αυτό της αυτοσυντήρησης, του φόβου, της αδράνειας, της συμπόνοιας η άλλων παθών. Αυτοί που διεξάγουν μάχες πρέπει να υπερνικήσουν αυτά τα αισθήματα κατά την ώρα που βαδίζουν στο πεδίο της μάχης, αν θέλουν βέβαια να νικήσουν και να υπερισχύσουν της εξωτερικής μορφής του “άπιστου”. Προφανώς ο πνευματικός προσανατολισμός και η “σωστή πρόθεση”, δηλαδή, η τάση προς την υπέρβαση (τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται για να υποδηλώσουν την υπέρβαση, είναι ο “παράδεισος”, οι “ουρανοί”, οι “κήποι του Αλλάχ” και ου το καθεξής), έχει τον σκοπό, σαν θεμέλιο της Τζιχάντ, ειδάλλως ο πόλεμος χάνει τον ιερό του χαρακτήρα και εκφυλίζεται σε μια άγρια διένεξη στην οποία ο αγνός ηρωισμός αντικαθίσταται με μια ριψοκίνδυνη εγκατάλειψη, και που αυτό που μετρά σε αυτήν την περίπτωση είναι οι αχαλίνωτες ορμές της ζωώδους φύσεως.


Στο Κοράνι γράφεται σαφέστατα: “Είθε αυτοί που θα εγκατέλειπαν την ζωή αυτού του κόσμου για το επέκεινα, να πολεμήσουν για τον σκοπό του Αλλάχ. Είτε πεθάνουν είτε κυριεύσουν, θα τους ανταμείψουμε πλουσιοπάροχα”. Η προϋπόθεση με την οποία δίνεται η προσταγή “ Όταν συναντήσεις τους απίστους στο πεδίο της μάχης, χτύπα τους τα κεφάλια, και όταν τους κατεβάσεις, δέσε τους αιχμαλώτους σφιχτά” ή “Μην διστάζεις να ειρηνεύσεις, όταν αποκτήσεις το πάνω χέρι” είναι ό,τι “η ζωή αυτού του κόσμου δεν είναι παρά ένα άθλημα και παρελθόν”(Κοράνι 47:37) και πως “όποιος δεν προσφέρει σε αυτόν τον σκοπό, δεν προσφέρει και στον εαυτό του” (Κοράνι 47:38). Αυτές οι δηλώσεις πρέπει να ερμηνεύονται στην βάση του ευαγγελικού ρητού : “Όποιος θέλει να σώσει την ζωή του πρέπει να την χάσει, άλλα όποιος την χάσει για χάρη Του θα την βρει” (Κατά Ματθαίον 16:25). Αυτή η αρχή επιβεβαιώνεται και από ένα άλλο απόσπασμα του Κορανίου : “Γιατί, ενώ σας λένε: “Πορευθείτε στον σκοπό του Αλλάχ”, κάθεστε άπληστα στο έδαφος; Είστε ευχαριστημένοι με αυτήν την ζωή σε αντιδιαστολή με την ζωή που έρχεται;”(Κοράνι 9;38). “Πείτε μου: Περιμένετε τίποτα άλλο εκτός από την Νίκη ή να γίνετε Μάρτυρες;” (Κοράνι 9:52). Άλλο ένα εδάφιο είναι σχετικό επίσης: “Tο να πολεμήσεις είναι υποχρεωτικό, όσο και αν σε δυσαρεστεί. Αλλά μπορεί να μισείς κάτι ενώ είναι καλό για σένα, και να σου αρέσει κάτι που είναι κακό για εσένα. O Αλλάχ ξέρει αλλά εσύ όχι!” (Κοράνι 2:216). Αυτό το εδάφιο συνδυάζεται περίφημα με το ακόλουθο: “ Ήταν ικανοποιημένοι να είναι με αυτούς που μείναν πίσω. Σφράγισαν τις καρδιές τους, στερώντας τους την δυνατότητα να μπορούν να αντιληφθούν. Αλλά ο απόστολος και οι άνδρες που μοιράστηκαν την πίστη του πολέμησαν με την ψυχή τους. Αυτοί θα ανταμειφθούν υπέροχα. Σίγουρα θα προοδεύσουν. Ο Αλλάχ τους ετοίμασε κήπους με τρεχούμενα νερά, στα οποία θα ζουν για πάντα. Αυτός είναι ο υπέρτατος Θρίαμβος.” (Κοράνι 9:88-9:89)

Αυτός ο “τόπος αναπαύσεως” (παράδεισος) συμβολίζει την υπερ προσωπική σφαίρα του Όντος, η πραγμάτωση της οποίας δεν περιορίζεται μόνο στο μεταθανάτιο, όπως το ακόλουθο εδάφιο δείχνει: “Όσο για αυτούς που έχουν φονευθεί στο όνομα του Αλλάχ, αυτός δεν θα αφήσει το έργο τους να γίνει μάταιο. Θα τους προστατέψει και θα τους καθοδηγήσει και θα εξευγενίσει την ύπαρξη τους. Θα τους δεχθεί στον παράδεισο, τον οποίο τους γνωστοποίησε.”(Κοράνι 47:5-7). Στην περίπτωση του αληθινού θανάτου στην μάχη, συναντάμε το γνωστό, από τις κλασσικές παραδόσεις, σχήμα του Θριαμβευτή Θανάτου. Αυτοί που αντιμετώπισαν τον “μεγάλο ιερό πόλεμο” μέσω του “μικρού ιερού πολέμου”, έχουν ξυπνήσει μέσα τους μια δύναμη που πιθανόν θα τους βοηθήσει να υπερνικήσουν το τέλμα του θανάτου. Αυτή η δύναμη, αφού τους έχει ήδη απελευθερώσει από τον “εχθρό” και τον “άπιστο”, θα τους βοηθήσει να αποφύγουν την μοίρα του Άδη. Για αυτό το λόγο, στην κλασσική αρχαιότητα, η ελπίδα των νεκρών και η ευσέβεια των συγγενών, επέτασσε και συχνά ήταν ο λόγος, όπου οι φιγούρες των ηρώων και των νικητών, να αναγράφονται στο μνήμα. Είναι πιθανόν, όμως να πορευθείς μέσω του Θανάτου και να θριαμβεύσεις, όπως επίσης να είσαι σε θέση, όντας ζωντανός, να κατακτήσεις το επέκεινα και να ανέβεις στο “βασίλειο των ουρανών” όσο είσαι ακόμα ζωντανός"

Ιούλιος Έβολα - Εξέγερση ενάντια στον σύγχρονο κόσμο

BNP & EDL: τα μαντρόσκυλα του Σιωνισμού ...

Αγγλία: Ο Πρώην Αρχηγός Του EDL, Ο Σιωνιστής Tommy Robinson, Ηγείται Της Διαδήλωσης Της PEGIDA Στο Μπέρμιγχαμ ~ England: Ex-EDL leader, Zionist Tommy Robinson, Leads PEGIDA UK Rally In Birmingham…! (Video)



πηγή


ΑΓΓΛΙΑ: Άλλος Ένας Από Τους Πολλούς Αντιφασίστες Εβραίους Μέλη Του Ακροδεξιού BNP… Που Περιφρονεί Τις Τακτικές Επίθεσης Κατά Του Κόμματός Του…! (Video)



πηγή


Αγγλία: Ο Σιωνιστικός EDL (Αγγλικός Σύνδεσμος Άμυνας) Και Το Σιωνιστικό BNP (Βρετανικό Εθνικό Κόμμα) ~ England: The Zionist EDL (English Defence League) And The Zionist BNP (British National Party)…! (Video) 

Gregor Strasser (31.05.1892 - 30.06.1934)


«Η έγερση του Εθνικού Σοσιαλισμού είναι η 
διαμαρτυρία του ατόμου 
ενάντια στο  κράτος  το οποίο αρνείται 
το δικαίωμα στην εργασία»

«Το σημαντικό μέρος της παρούσας ανάπτυξης 
είναι το αντικαπιταλιστικό συναίσθημα 
το οποίο διαπερνά τους ανθρώπους μας»

«Εάν ο μηχανισμός για διανομή στο παρόν παγκόσμιο 
οικονομικό σύστημα είναι ανίκανος να διανείμει 
κατάλληλα τον παραγωγικό πλούτο των εθνών, 
τότε αυτό το σύστημα είναι λάθος και πρέπει να μεταβληθεί»

Σταμάτης Μαμούτος και Χρήστος Νάστος για το βραβείο Λάβκραφτ

Ο Φασισμός ως Αντί - Ευρώπη.


Απόσπασμα από το έργο "Imperialismo Pagano"

του Julius Evola

Μετάφραση - Επεξεργασία κειμένου: Kitas


"Ζήσε σαν να επρόκειτο να πεθάνεις αύριο. 
Σκέψου σαν να επρόκειτο να ζούσες αιώνια." 
- Ιούλιος Έβολα

Δύναται ο Φασισμός να αποτελέσει την πηγή μίας αντιευρωπαϊκής ανασυγκροτήσεως; Είναι ο Φασισμός αρκετά ισχυρός σήμερα, ώστε να αναλάβει τέτοια αποστολή ;

Ο Φασισμός ανήλθε από τα χαμηλά, από συγχυσμένες ανάγκες και βίαιες δυνάμεις που ελύθησαν από τον ευρωπαϊκό πόλεμο. Ο φασισμός επεκράτησε επί των συμβιβασμών, επί της ρητορικής, επί των μικροπρεπών φιλοδοξιών ασήμαντων ανθρώπων. Η πολιτειακή οργάνωση που δημιούργησε είναι συχνά ανακριβής, ανειδίκευτη, βιαία, αγκυλωμένη και διάτρητη από ασάφειες. Αν κοιτάξουμε, παρόλαυτά, σήμερα γύρω μας και επισημάνουμε τον θάνατο των δύο μοναδικών κρατών - της Ρωσίας και της Γερμανίας - που είχαν διατηρήσει υπολείμματα των ιεραρχικών αξιών (διαστρεβλωμένα, ωστόσο, και υλιστικά), πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο Φασισμός είναι η μεγαλύτερη ελπίδα της Δύσεως. Γιατί καλώς ή κακώς ο Φασισμός έχει αναπτύξει ένα σώμα. Το σώμα, όμως, αυτό ακόμη στερείται ψυχής. Δεν έχει ακόμη την ανωτέρα δύναμη (atto) που απαιτείται να τον νομιμοποιήσει, να τον ολοκληρώσει, μα τον κάνει να ορθοποδήσει ως μία αρχή που αντιτίθεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η υπό εξέταση ψυχή μπορεί να εκπληρώσει τους σκοπούς αυτούς μόνον εάν ο Φασισμός καταφέρει να αναστήσει ένα διακριτικό σύστημα μετά-οικονομικής και μεταπολιτικών αξιών μέσω μίας ριζοσπαστικής, βαθιά εδραιωμένης, απόλυτης μεταβολής (rivolgimento), ενός άλματος προς τα εμπρός και μακριά από πολιτικές «ομαλοποίησης» και μπουρζουάδικου συμβιβασμού (imborghesimento) που έχει αρχίσει να διαποτίζει τον σύγχρονο Φασισμό.


Αλλά ας μην συγχέουμε το ένα με το άλλο. Το έδαφος πάνω στο οποίο ευδοκίμησε ο Φασισμός ήταν οι νεανικές, αποφασιστικές δυνάμεις, έτοιμες για οτιδήποτε, απρόσβλητες απέναντι στα κακά του «πολιτισμού». Μέχρι σήμερα αντιπροσωπεύουν τον ζωτικό πυρήνα του Φασισμού, ενώ αυτοί που ανησυχούν για τη ανάπτυξη μίας «φιλοσοφίας του φασισμού» και μίας «φασιστικής κουλτούρας», από μόνοι τους αποτελούν συμπτώματα εκφυλισμού ή σε τελική ανάλυση, απομάκρυνσης από το μονοπάτι που οδηγεί σε κάτι πραγματικά καινούργιο , σε μία πραγματική επανάσταση (όχι αυτήν όσον αφορά αυτήν που μπορεί να καταλήξει στο: plus ca change, plus c’ est la meme chose).

Όχι. Ο φασισμός πρέπει να παραμείνει αντί-φιλοσοφικός. Αποφασιστικά και ανεπεξέργαστα επίσης. Αντλώντας από τον αγνότερο πυρήνα της δύναμής του, οφείλει να καθαρίσει την βρώμικη μεμβράνη της ρητορικής, του συναισθηματισμού, του ηθικισμού και της υποκριτικής ευλάβειας με την οποία η Δύση έχει επικαλύψει και ανθρωποποιήσει το καθετί. Υπάρχει μία αναντίρρητη ανάγκη για κάποιον που θα εισβάλλει στον ναό - ίσως ακόμα και ένας βάρβαρος - και θα εκδιώξει τους διαφθορείς της «πολιτισμένης» Ευρώπης, τους μονοπωλιακούς κήρυκες του «πνεύματος», του καλού και του κακού, και του θεϊκού, οι οποίοι συγκεκριμένα γνωρίζουν μόνον την ύλη και ποιες ανθρώπινες λέξεις , φόβος και δεισιδαιμονίες καταβολιάζουν στην ύλη.

Σε όλα αυτά απαντώ «Αρκετά!». Οι αρνήσεις μου αποσκοπούν στο να επιτρέψουν σε λίγους άνδρες να ανακαλύψουν ξανά τα μεγάλα μονοπάτια, τον μεγάλο κίνδυνο, την μεγάλη ενατένιση, και την μεγάλη σιωπή, να αφήσουν να ξεσπάσει ο άνεμος της ανοικτής θάλασσας – ο άνεμος της ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ – ώστε να μπορέσει να αναζωογονήσει τους σκλαβωμένους ανθρώπους της Δύσεως.

 Αντί-φιλοσοφία, αντί-συναισθηματισμός, αντί-θρησκεία: αυτές είναι οι προτάσεις. Όχι άλλοι αισθησιασμοί και ιδεαλισμοί: ούτε ένας ! Όχι άλλη δίψα της ψυχής για έναν Θεό προϊόν παραισθήσεων για προσευχή και για λατρεία. Όχι άλλη αποδοχή των κοινών δεσμών και των αμοιβαίων αλληλεξαρτήσεων , που δένουν τους ικέτες μεταξύ τους σε ένα ίδρυμα ελλείψεως. Να ανυψωθεί πέραν και υπεράνω με αγνά πρόσωπα. Με δυνάμεις που θα πρέπει να συναντήσουν μία πρόκληση που μετουσιώνει τα πολιτικά και τα κοινωνικά ενδιαφέροντα, που αντιδρά στην θορυβώδη χειρονομία και την επιπόλαια ηχηρότητα , μία πρόκληση τόσο μεγάλη, ώστε οι υλικές δυνάμεις που δονούνται στον κόσμο των ανθρώπων και των πραγμάτων δεν δύνανται πλέον να έχουν οποιαδήποτε επίδραση.

Σε σιγή , υπό συνθήκες αυστηράς πειθαρχίας , άκαμπτου αυτοελέγχου , σοβαρότητος και αυστηρότητος, με την ζωηρή και επίμονη των ατόμων, εμείς στην Ιταλία πρέπει να δημιουργήσουμε μία ελίτ στην οποία θα αναβιώσει και πάλι η σοφία. Με την λέξη «σοφία» εννοώ την δύναμη (virtus) που δεν επιτρέπει στον εαυτό της να μιλήσει, που ξεπηδά από μία ερμητική και Πυθαγόρεια σιωπή, που αποκτά υπόσταση μέσω της υποταγής των αισθήσεων και της ψυχής, και κάνει αντιληπτή την ύπαρξή της όχι μέσω επιχειρημάτων και βιβλίων, αλλά μέσω δυναμικών πράξεων. Πρέπει να δραστηριοποιηθούμε ξανά σε ένα ανανεωμένο, πνευματοποιημένο, πικρό συναίσθημα (sensazione) για τον κόσμο, όχι ως μία φιλοσοφική αντίληψη, αλλά ως κάτι που δονείται στον ρυθμό του ίδιου του αίματός μας: ένα συναίσθημα για τον κόσμο ως δύναμη, όπως ο εύστροφος και ελεύθερα ρυθμικός χορός του Σίβα, όπως μία θυσιαστική πράξη (Veda). Το συναίσθημα αυτό θα αναθρέψει δυνατές, σκληρές, ενεργητικές, ηλιακές Μεσογειακές προσωπικότητες.

Προσωπικότητες που δημιουργήθηκαν από δύναμη και τελικά μόνον από δύναμη. Προσωπικότητες που είναι εμποτισμένες με μία αίσθηση ελευθερίας και ευγενείας , για την κοσμική προοπτική (respiro cosmico) των οποίων πολλά έχουν τραυλίσει, μα λίγα έχουν κατανοήσει οι «νεκροί» της Ευρώπης. Η σύγχρονη επιστήμη είναι βέβηλη, δημοκρατική και υλιστική. Πάντοτε σχετική και περιορισμένη στις αλήθειες της, σκλάβος στα φαινόμενα και στους ακατανόητους νόμους, παραμένει βουβή σε σχέση με την δυσκολονόητη πραγματικότητα του ανθρώπου. Προκειμένου να την απομυθοποιήσουμε πρέπει να επαναφέρουμε στην καινούργια ελίτ μία ιερή επιστήμη, μία επιστήμη που είναι εσωτερική , κρυφή και δίδει αφορμή για μυήσεις, μία επιστήμη αυτό-εκπλήρωσης και ενός αυτοσεβασμού πού αντλεί τις απόκρυφες δυνάμεις που κυβερνούν την ύπαρξή μας και τις υποτάσσει ούτως, ώστε να επιτρέπει στους ανθρώπους να αναγεννώνται στην πράξη (και όχι μυθικά) ως όντα ανώτερα των νόμων του σώματος, του χώρου και του χρόνου.

Έτσι θα είναι, λοιπόν, η φυλή των ηγετών. Αόρατοι ηγέτες που δεν κροταλίζουν και δεν επιδεικνύονται, αλλά δρουν ακαταμάχητα και είναι ικανοί για τα πάντα. Θα υπάρξει έτσι ένα κέντρο σε μία Ευρώπη που το έχει χάσει. Το πρόβλημα της ιεραρχίας μπορεί να διευθετηθεί μόνον με την δημιουργία ηγετών, ένα αυστηρά ατομικό και εσωτερικό πρόβλημα, αντικρούον σε έξωθεν λύσεις. Ιεραρχία μπορεί να υπάρξει μόνον όταν υπάρξουν ηγέτες και όχι το αντίθετο. Η αυτοκρατορία δεν δύναται να κτισθεί επί οικονομικών, στρατιωτικών, βιομηχανικών, ακόμη και «ιδεαλιστικών» θεμελίων. Το imperium είναι υπερβατικό , σύμφωνα με την Ιρανική και την Ρωμαϊκή αντίληψη. Μπορεί να επιτευχθεί μόνον από αυτούς που έχουν την δύναμη να μεταμορφώσουν τις μικροπρεπείς ζωές των μικρόψυχων ανθρώπων και των ταπεινών ορέξεων τους, των πατριωτισμών, των «αξιών», «απαξιών» και των θεών τους.

Αυτό το κατανοούσαν οι αρχαίοι θεοποιώντας τους αυτοκράτορές τους, συνενώνοντας το βασιλικό αξίωμα με την πνευματικό. ¨Έχουν μάθει αυτό το μάθημα οι νεαροί βάρβαροι που έχουν τολμήσει να αναστήσουν τον αετό και τους δεσμούς; Έχουν κατανοήσει ότι δεν υπάρχει κάτι εναλλακτικό , ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μεταλλάξουν ην επανάστασή τους στο πρώτο φως που θα διαπεράσει την λεπτή ομίχλη της Ευρωπαϊκής παρακμής; Από το να ισοδυναμούν με κάτι παραπάνω από ένα μικρό απρόοπτο ενός μικρού έθνους, θα μπορούσαν να φυτεύσουν τον σπόρο για μία αναγέννηση της Ρώμης σε ολόκληρο τον κόσμο , τον σπόρο της αληθινής παλινορθώσεως. 

Paulina Forslund Needs Our Help!

«Δέκα καρδιές, ένας χτύπος. Εκατό καρδιές, ένας χτύπος. Δέκα χιλιάδες καρδιές ένας χτύπος» (Robert J. Mathews)


του Wolverine

Η δημιουργία στρατοπέδων σε ολόκληρη την Ελλάδα με ασιάτες εισβολείς που ονειρεύονται να υποστούν το κάτεργο του καπιταλισμού στην ολότητα του - και που κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι η θέση τους για το ISIS - αποδεικνύει στην πράξη την παράνοια και την καθημερινή κτηνωδία της Σιωνιστικής κυβέρνησης Τσίπρα. Οι λαθρομετανάστες θα αποτελέσουν στο μέλλον την χρυσή εφεδρεία της παγκοσμιοποίησης για την τελική πραγματοποίηση του σχεδίου επιβολής της παγκόσμιας δικτατορίας. Από την άλλη μεριά οι δυναμικές κινητοποιήσεις των κατοίκων σε Κω, Διαβατά και Σχιστό αποτελούν μια φωτεινή λάμψη στο σκότος της «νέας κοινωνίας» που οραματίζεται ο Soros και οι ΜΚΟ που χρηματοδοτεί ο ίδιος. Παρά την 100% παρακρατική δομή και συμμετοχή της antifa η οποία αναδεικνύεται κατά καιρούς σε μονάδα καταστολής για την βίαιη επιβολή της πολυπολιτισμικότητας - ακόμη και με την συνοδεία της ελ.ας όπως συνέβη στον Έβρο - οι τοπικές κοινωνίες αντιστέκονται με θάρρος στην λαίλαπα της μαρξιστικής υποκουλτούρας που μαζί με την δεξιά έφτιαξε μια έρημο και την ονόμασε κοινωνία.


Φωτογραφία Αυτόνομων συναγωνιστών 
 έξω από το πορνείο της αστικής δημοκρατίας ...

Από την πλευρά των Εθνικιστών και των Εθνικοσοσιαλιστών οι Ανένταχτοι και Αυτόνομοι Σύντροφοι δίνουν το δικό τους παρών είτε στις λαϊκές κινητοποιήσεις που οργανώνονται ενάντια στον εποικισμό, είτε στις αγροτικές συνελεύσεις με στόχο τον περιορισμό της κομματικής γραμμής και την ανάδειξη του στόχου που δεν είναι άλλος από την δημοκρατική διακυβέρνηση. Η δημοκρατία είναι ο εχθρός και όσο πιο νωρίς το καταλάβει ο Έλληνας αγρότης, εργάτης και ναυτεργάτης τόσο καλύτερα για αυτόν αλλά και για όλους μας. Οι δημόσιες εμφανίσεις των γνωστών κοινοβουλευτικών κλόουν που στο όνομα του πατριωτισμού τάχα δηλώνουν την αλληλεγγύη τους στους αγρότες (…) δεν είναι παρά μόνο λόγια εφήμερα και αηδιαστικά φαινόμενα για την ικανοποίηση της κομματικής βάσης η οποία παραμένει δέσμια των επιλογών της και ουραγός των εξελίξεων. Η κουστωδία των μαρξιστών της προδοτικής κυβέρνησης δεν έχει κανένα πρόβλημα σήμερα να παραχωρεί το Αιγαίο σε Γερμανό διοικητή και Νατοϊκό στρατηγείο ενώ την ίδια στιγμή αποτελειώνει την ελληνική αγροτιά με το ασφαλιστικό ενώ συγχρόνως δίνει 14 εκατομμύρια ευρώ για τα hot spots. Αναμενόμενη απόφαση αφού ασκεί το κοινοβουλευτικό έργο της καταστροφής χωρίς κάποιο εμπόδιο μέσα στο πορνείο της αστικής δημοκρατίας, που ονομάζεται βουλή και σιτίζονται 300 κοινοβουλευτικά γουρούνια με έναν γελοίο τέκτονα να ασκεί το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα σε μια χώρα που θυμίζει θάλαμο Σοβιετικού ψυχιατρείου.


Οι δηλώσεις κορυφαίου στελέχους της κατοχικής κυβέρνησης (Νεφελούδης) για τα τρακτέρ - τανκς δεν είναι αποτέλεσμα της χρήσης κάνναβης που έχει ορθώσει ως κοινωνικό εξαπτέρυγο η εκσυγχρονιστική αριστερά, παρά η πραγματική αντίληψη των αντιφασιστών για τις κοινωνικές εξελίξεις. Όταν δε ο κολλητός του Τσίπρα, Νίκος Παππάς δηλώνει στο κανάλι της διαπλοκής (10.20) «όταν ξεκίνησε το κίνημα των αγανακτισμένων υπήρχε και ο σπόρος του φασισμού που διεκδικούσε εκεί πέρα να φυτρώσει» γίνεται περισσότερο από αντιληπτό ποιος είναι ο πραγματικός φόβος του καθεστώτος. Δεν είναι άλλος από την αναβίωση της Εθνικοεπαναστατικής πάλης, η οποία φυσικά δεν μπορεί να θεριέψει στους τέσσερις τοίχους που κρύβεται ο Μιχαλολιάκος και η κομματική του αυλή - όπως έπραξε άλλωστε και στην επίσκεψη του Τούρκου Νταβούτογλου, στην παρουσία Σιωνιστών σε συνέδριο στην Αθήνα καθώς και στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο - αλλά μόνο στις λαϊκές γειτονιές και στις λαϊκές διεργασίες των αγροτών και εργατών Ελλήνων στο αίμα και στην συνείδηση.


Οι τελευταίοι ανακαλύπτουν σιγά σιγά ότι οι «σουφραζέτες» του «πατριωτικού» κοινοβουλευτισμού δεν μπορούν να έχουν να κάνουν με τον αγώνα τους αφού και τα βιβλιάρια τους στην τράπεζα είναι γεμάτα και τα βιβλιάρια ενσήμων άδεια από μεροκάματα, σε αντίθεση με τους εργάτες γης που κάθε μέρα παλεύουν για το μεροκάματο και τα σπίτια τους είναι υποθηκευμένα στις Σιωνιστικές τράπεζες. Οι αγρότες υπήρξαν από την εποχή της Βανδέας ο στόχος για τις μαρξιστικές και νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, αφού αποτελούσαν και αποτελούν μια τάξη με πατριωτικά συναισθήματα και ένστικτα και τον συνεκτικό δεσμό με την γη και τον μόχθο. Υπήρξαν αυτοί που επάνδρωσαν τις γραμμές αμύνης αλλά και επίθεσης του έθνους και παρά τα όποια οργανωτικά λάθη, τις ιδεολογικές παραλείψεις και την έλλειψη τακτικής παραμένουν ένας αστάθμητος παράγοντας με εκρηκτική δυναμική και ικανό αριθμό να τρέψει σε φυγή επίλεκτες δυνάμεις των ένστολων γουρουνιών όπως συνέβη σήμερα στην πλατεία Καραϊσκάκη. Ένας λαϊκός κόσμος που παραπλανήθηκε οικτρά για πολλοστή φορά και ψήφισε τον δυνάστη αλλά σήμερα κατεβαίνει στην πλειοψηφία του μακριά από κομματικά μαντριά και κομματικές αλυσίδες με τα εθνικά σύμβολα στα χέρια γεμάτος μίσος για την δημοκρατία.

Οι Ελληνικές σημαίες στα τρακτέρ αποτελούν κόκκινο πανί για τους αντιφασίστες με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ανακοίνωση αντιφασιστών της Μεσσηνίας οι οποίοι φυσικά ουδέποτε κατάλαβαν τι σημαίνει να πρέπει να θρέψεις μια οικογένεια από την λαϊκή εθνική παραγωγή, και δεν ξέρουν παρά μόνο να παράγουν αντιφασιστικό δηλητήριο. Επιπλέον η προβοκατόρικη επίθεση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε συγκέντρωση αγροτών αναδεικνύει σε πρώτο πλάνο την πραγματική διάσταση της «αντιφασιστικής πάλης» που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προετοιμασία για την πλήρη παράδοση της χώρας στους Ισλαμοκαπιταλιστές της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ οι οποίοι και αποτελούν τα μαντρόσκυλα των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο αγώνας της άκρας αριστεράς στην Ελλάδα έχει επικεντρωθεί μόνο στο «αντιφασιστικό» ιδεώδες την στιγμή που το ΝΑΤΟ βρίσκεται στην πόρτα μας και στα ελληνικά στρατόπεδα ενώ οι συντονιστές των δυνάμεων καταστολής έχουν Ισραηλινό διαβατήριο. Δεν είναι επίσης περίεργο που οι αντιφασιστικές ορδές επιλέγουν αυτές τις ημέρες να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους Κούρδους και μόνο, και ούτε στο ελάχιστο στην αγροτική τάξη της Πατρίδας αφήνοντας φυσικά το ΚΚΕ και τους «αγροτοπατέρες» του Περισσού να παίξουν για άλλη μια φορά τον ρόλο της βαλβίδας ασφαλείας για την εκτόνωση της λαϊκής οργής και τα ΚΝΑΤ ως security στο κτίριο της βουλευτικής ανομίας.



ΚΚΕ το κόμμα του ΧΑΦΙΕ

Τα λόγια του αντάρτη πόλης και Εθνικοσοσιαλιστή Robert J. Mathews παραμένουν ως φάρος φωτεινός στις συνειδήσεις αυτών που ξέρουν και να αναγνωρίζουν το Κτήνος και να το πολεμούν: «Δέκα καρδιές, ένας χτύπος. Εκατό καρδιές, ένας χτύπος. Δέκα χιλιάδες καρδιές ένας χτύπος»

... Ξεπρόβαλε η κυρά - Φωτιά η βυζάστρα και ορθή, βουβή στα σκοτεινά μας γνέφει στάχτη ας γενούν της ατιμιάς τα κάστρα!





A.C.A.B.


(ώρα 12:58) έκτακτη ενημέρωση: Πριν από λίγα λεπτά στο κέντρο των Αθηνών δυναμική απάντηση Αυτόνομων Συναγωνιστών σε προκλήσεις εθνομηδενιστών. Πρωταγωνιστούν στις εξελίξεις και στις αντικαθεστωτικές δράσεις Εθνικιστές αγρότες και Σύντροφοι της Εθνικοσοσιαλιστικής Αυτονομίας. Πλήρης απουσία και καμιά επίσημη συμμετοχή εκ μέρους του κοινοβουλευτικού "εθνικισμού" που αναλώνεται στην λεξιμαγεία και στις κομματικές φιέστες!











βίντεο από καθεστωτικά μέσα

(Σ.Σ. Στις αγροτικές κινητοποιήσεις συμμετέχουν 
Αυτόνομοι/Ανένταχτοι Εθνικοσοσιαλιστές από ολόκληρη την Ελλάδα)

Eνημέρωση και από το Altermedia Hellas



Ο Α/ΓΕΕΘΑ απαντά για την Τουρκική ΝΟΤΑΜ: ο αστικός δημοκρατικός Ελληνικός Στρατός ...

Ο Πολεμιστής


Ο Πολεμιστής δεν έχει ανάγκη τις ψήφους σας, 
τα δημοψηφίσματα και τα πολιτικά παιχνίδια.

Δεν τον συγκινούν οι κλάψες και οι φωνές σας.
Δεν τον ενδιαφέρει η δημοκρατία σας και οι αυταπάτες σας.

Αυτός ακολουθεί το δρόμο της Νίκης και της Ελευθερίας, 
ορκισμένος και ασταμάτητος μέχρι να επιτύχει το Σκοπό.

Μοναδικός του οδηγός ο Ήλιος της Ανατολής 
που του υπενθυμίζει κάθε μέρα ότι το Φως δε σταματά 
να υπάρχει και ότι στο τέλος πάντα κερδίζει τη μάχη έναντι του σκότους.

Δύναμη του οι σύντροφοί του, οι Ιδέες του, 
τα όνειρα του για το μέλλον του, 
το μέλλον των παιδιών του, 
το μέλλον της Πατρίδας του και της Φυλής του.

Δεν τον φοβίζει ο θάνατος, παρά μόνον η αποτυχία.
Γνωρίζει ότι οι πιθανότητες της νίκης 
είναι μηδαμινές, όμως δεν τον ενδιαφέρουν οι πιθανότητες.

Πολεμάει γιατί έτσι έμαθε.

Έμαθε πως πρέπει να αγωνίζεται για κάθε ιδανικό του.
Για την Τιμή του, για την Αξιοπρέπεια, για το Σκοπό του.
Έμαθε να υπερασπίζεται την Ελευθερία του.

Έμαθε πως ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ 
ΑΛΛΑ ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ... 

Peste Noire - La Condi Hu

Μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη


του Wood Brother

Βαμβάκι σιτάρι και καπνό, και κοίταζες τον Ήλιο
αναρωτιόσουν αν αύριο θα σουν μέσ' το χώμα
Και αυτοί ήρθαν σαν τα στοιχειά, που παν' στο παραμύθι
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη
                               
Ούρλιαξαν να σου αρπάξουν το ίδιο σου το σπλάχνο
μονάχος σκούπιζες βουβός, ένα ζεστό σου δάκρυ
Ανήμπορος και ανίκανος να πράξεις το σωστό
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη

Ο αφέντης σε χτύπαγε μπουνιές μέχρι να σε ματώσει,
στο χώμα έπεσες να βρεις το πώς και το γιατί.
Και τα τσακάλια με τα σιρίτια ζέσταιναν την πνοή τους
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη

Και τώρα σαν το σκυλί σε έγδαραν και αρπάζουν το τομάρι
Τρόπαιο της μπάνκας είσαι πια, και στο καρφί στημένος
Μονάχος σου μοιρολογάς, σήμερα ένας δεσμώτης
μα εσύ δεν άγγιξες την σκανδάλη