Ίων Δραγούμης, ο εθνικοσοσιαλιστής



Στα χρόνια σύγχυσης που βιώνει ο εθνικισμός της Ελλάδος πολλά γράφτηκαν και λέγονται από κάποιους «original» εθνικοσοσιαλιστές για τον Ίωνα Δραγούμη. Η σύγχυση αυτή προέρχεται από την ημιμάθεια αλλά και από την ευκολοπιστία κάποιων εκ των Ελλήνων εθνικοσοσιαλιστών. Κάποιοι νεοναζί φετιχιστές που ουδεμία σχέση έχουν με τον πραγματικό εθνικοσοσιαλισμό, τις ιδέες του και τον τρόπο ζωής που προτάσσει, βάλθηκαν – σκοπίμως – να μειώσουν τον Ίωνα Δραγούμη και να τον συκοφαντήσουν ως μπολσεβίκο. Κι έχυσαν όλο τους το δηλητήριο βρίζοντας τον Δραγούμη αλλά και κάθε Έλληνα εθνικιστή εκδηλώνοντας τον μισελληνισμό τους. Την συκοφαντία, το ψεύδος και την κακοήθεια την αντιμετωπίζεις αποτελεσματικά μόνο με ένα όπλο: την αλήθεια!

Ας δούμε λοιπόν πόσο μπολσεβίκος ήταν ο Ίων Δραγούμης όταν από το 1907 έγραφε «Κάτω οι μασόνοι, οι Εβραίοι και οι σοσιαλιστές». Ας δούμε πόσο μπολσεβίκος ήταν τελικά ο Δραγούμης, όταν εξόριστος, μελετούσε τις ιστορικές εξελίξεις του παγκόσμιου αναβρασμού και σημείωνε στο ημερολόγιο του διαβάζοντας ένα γράμμα κάποιου Γάλλου σοσιαλιστή που παραιτήθηκε από το κόμμα του επειδή ήθελε άμεση σοσιαλιστική επανάσταση και δικτατορία του προλεταριάτου:

«Αυτό το γράμμα μου δυναμώνει τη συνείδηση της ανάγκης να συμβιβαστεί ο σοσιαλισμός με το νασιοναλισμό και να βρεθεί ο κρίκος ο συνδετικός και ο ρυθμός τους. Επίσης να ενισχυθεί ο συνεργατισμός». 29 Σεπτεμβρίου 1919

Όταν έγραφε στις 18 Οκτωβρίου του 1919: «Όπως και να είναι δε μου φαίνεται ότι συντελεί στην ευτυχία των πολλών να κάμουν το σοσιαλισμό και τον ευδαιμονισμό θρησκεία τους, ούτε να φαντάζονται πως θα είναι πιο ευτυχισμένοι αν καταφέρουν να ζουν ανετότερα. Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος».

Όταν στις 8 Φεβρουαρίου μιλούσε για μια ειρηνική συνύπαρξη τον λαών της Ευρώπης: «Βαρέθηκα όλους τους ιμπεριαλισμούς και τα επιχειρήματα τους, βαρέθηκα όλους τους διπλωμάτες και τη διανοητικότητά τους. Είμαι πιο κοντά στους λαούς και στα αισθήματά τους, είτε εθνικιστικά είτε σοσιαλιστικά. Μ’ αρέσει να θέλουν να κρατήσουν τη διαφορά που ο καθένας τους αισθάνεται πως έχει από τους άλλους λαούς. Μ’ αρέσει να συλλογίζονται και το ψωμί τους. Είναι αληθινά αισθήματα, Μα μ’ αρέσει και να μη σκοτίζομαι για πάρα πέρα, για ιμπεριαλιστικά σχέδια, μ’ αρέσει η αδελφότητα που αισθάνονται αναμεταξύ τους οι λαοί σαν άνθρωποι, μ’ αρέσει ο Γάλλος να βλέπει τον Γερμανό σαν αδελφό, σαν όμοιό του, σαν άνθρωπο, να βλέπει τη διαφορά του αλλά και να μην τον βρίζει, να μην τον περιφρονεί».

Όταν ήδη από τις 18 Μαρτίου του 1919 έγραφε στο ημερολόγιο του την πραγματική σημασία του εθνικοσοσιαλισμού:

«Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατειά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδηση τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψόνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια».

Όταν τελικώς είχε αποφασίσει να μιλήσει δημόσια για αυτές του τις σκέψεις ήταν πια 27 Αυγούστου του 1919: «Τι έχω ακόμη να κάμω εδώ 1) Να τελειώσω το μυθιστόρημά που γράφω. 2) να βρω και να σημειώσω τον συμβιβασμό του εθνικισμού με το σοσιαλισμό, και του εθνικισμού με την ανατολική ιδέα. Βάση πολιτικού προγράμματος. Χρειάζεται και διάβασμα βιβλίων σχετικά». Και εντέλει φτάσαμε στην 19η και την 20η Απριλίου του 1920 όπου δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Η σοσιαλιστική Πρωτομαγιά» στην εφημερίδα «Αθηναϊκή». Κι εκεί πια όλα ξεκαθάρισαν, εκεί πλέον ο Δραγούμης είχε κατανοήσει ξεκάθαρα τι είναι ο σοσιαλισμός και ποιοι κίνδυνοι βρίσκονταν σε αυτό το δόγμα ...

για να διαβάσετε ολόκληρο 
το άρθρο στον σύνδεσμο εδώ

- O Ίων Δραγούμης και η ζωή ως πνευματική μάχη -

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου