Φοίνικας Ελληνικός (Ωδή της Φωτιάς και του Ήλιου)

Μια νέα γη ορίζεται
στο διάβα των ορέων
φυόμενη πάνω στο σώμα
αρχαίων βωμών και σε
ματιές δωρικών αγαλμάτων
μνήμη Ηράκλειτου
μνήμη Αλέξανδρου
μνήμη Ιδέας και Πάλης

Η νέα γη που μας ανήκει
βυθίζεται ωσάν ξίφος ηλιακό
μέσα στων ημερών το σκότος
στο σαθρό κουφάρι του κόσμου
ακόντιο κορμί της νέας ψυχής
που ενσωματώνεται στη γη της
τον χρόνο να δρασκελίσει
προτού καταργήσει εκείνος
την επουράνια μνήμη

Υπήρξαμε νεκροί και ήρωες
υπήρξαμε ριψάσπιδες δειλοί
την γη μας την πατρώα χαρακώσαμε
αδίστακτα χαρίζοντάς την
στον προαιώνιο εχθρό
δίχως το ρίγος του αίματος
στο στήθος ν' αναβλύζει
και στην συνείδησή μας την ακμαία
επαίτες γίναμε χωρίς καρδιά

Ν' ανακαινίσουμε ψυχή και γη
κορμί και νου και βλέμμα
τούτο προτάσσει η ιστορία
η θέση μας αυτή μονάχα είναι
θανή οριστική ή αναγέννηση
Φοίνικας Ελληνικός στην γροθιά
τις στάχτες του να διατάζει
ενώ τον κόσμο αγκαλιάζουν τα φτερά του
η νίκη του πανανθρώπινη θα είναι
τούτος είναι ο Σκοπός μας

Μια νέα γη ορίζεται
Ένα που θα 'ναι με τη νέα ψυχή
έξω και μακριά από τον κόσμο
του ψεύδους της δουλείας και της απάτης
η γη μας και το αίμα μας και η ψυχή
δικά μας είναι και άλλου μηδενός
η νίκη μας νίκη ανθρώπου είναι
γιατί τον άνθρωπο ορίσαμε εμείς
τούτος είναι ο Σκοπός μας και μη σφάλλεις

Κινήσου απλά στο μέλλον
που 'ναι για μας το παρελθόν
κινήσου και μη σφάλλεις
σε διάβα Ήλιου και Φωτιάς

 Κάσσιος Δώρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου